Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Καλά Στυλιτικά Χριστούγεννα!

Από αύριο ο Στύλος κλείνει για τις γιορτές! Καιρός για διακοπές και ξεκούραση, την οποία περιμέναμε με ανυπομονησία είναι η αλήθεια - και είμαστε βέβαιοι ότι και εσείς το ίδιο! Να περάσετε όμορφα, με χιόνια ή χωρίς, και να πάρετε δύναμη για οσα έρχονται τη νέα χρονιά! Πίετε, φάγετε αλλά με μέτρο! Μην ξεχνάτε ότι και η λαιμαργία είναι ένα από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα...

Σας αφήνουμε με μία συλλογή από τις καλύτερες φωτογραφίες από το 2010 όπως συγκεντρώθηκαν στο εξαιρετικό Big Picture, το οποίο όσοι δεν γνωρίζουν πρέπει να προσθέσουν στους ηλεκτρονικούς σελιδοδείκτες τους. Πατήστε στα παρακάτω λινκ:




Και δύο μουσικές πρότασεις στο πνεύμα των ημερών , χοχοχο!






Rendez-vous το Γενάρη!

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Χιονισμένο Cambridge 2010



Η ιεραποστολή στο εξωτερικό, όπως έχουμε πει πολλές φορές και στο παρελθόν, έχει τα καλά της και τα κακά της. Όταν καταφέρεις να βρεις μία καλή ισορροπία ανάμεσά τους, τότε η εμπειρία αποκτά μία διαφορετική διάσταση που επιτρέπει να βλέπεις τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία - τις τελευταίες ημέρες μάλιστα χιονισμένη!

Έτσι λοιπόν, με όμορφη διάθεση και χιονισμένη οπτική των πραγμάτων, ο Δόκιμος έκανε ταξίδι-αστραπή στo υπέροχo Kέμπριτζ για να μελετήσει χειρόγραφα και να κατηχήσει γνωστούς και φίλους. Ακολουθούν σχετικά φωτογραφικά ντοκουμέντα...


Οι βόλτες κατέληξαν στη θαλπωρή αγγλικής pub, όπου συνοδεία βαρελίσιας bitter αναλύθηκε με πασα σοβαρότητα ο καιρός, δύο πολύ καλά βιβλία που πρέπει να αγοραστούν, η πολιτικο-οικονομική επικαιρότητα, το σπανακόρυζο με πράσο, μερικές θρησκευτικές θεωρήσεις Ισλαμ-Χριστιανισμού, οι αξιόλογες φετινές ταινίες, και τα μεγαλόπνοα μελλοντικά σχέδια του καθενός... Θέματα αρμόζοντα δηλαδή στο λευκό τοπίο και την όμορφη ατμόσφαιρα ραστώνης που επικρατούσε!

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Εξεταστική επιτροπή δομημένων ομολόγων

Ο αδερφός-αναγνώστης Γιώργος μας έστειλε μία επιστολή με τη θέση του πάνω στην υπόθεση με τα δομημένα ομόλογα. Θα θυμάστε ότι τρία χρόνια πριν, ήταν το ''καυτό θέμα'' της πολιτικής επικαιρότητας στην Ελλάδα. Ποστάρω την επιστολή του αυτούσια:


Όλοι όσοι παρακολουθείτε τα τεκταινόμενα αυτής της χώρας θα θυμάστε με πόση επιμονή τα ΜΜΕ μας βομβάρδιζαν καθημερινά και για 5 ολόκληρους μήνες σχετικά με την υπόθεση αυτή. Θα θυμάστε επίσης πως η τότε αντιπολίτευση, και τωρινή κυβέρνηση, με «σημαία» το υποτιθέμενο αυτό σκάνδαλο ζητούσε επίμονα εκλογές. Τι συνέβη λοιπόν σε αυτήν την υπόθεση? Πως ξεκίνησε και από ποιους ξεσκεπάστηκε αυτό το υποτιθέμενο σκάνδαλο? Θα σας πω…

Ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (κος Πιλάβιος) κατέθεσε εισήγηση στον τότε υπουργό Εθνικής Οικονομίας (κο Αλογοσκούφη), η οποία συνοδευόταν από μηνυτήρια αναφορά, όπου χαρακτηριστικά ανέφερε ότι συγκεκριμένες ξένες εταιρείες του χρηματοπιστωτικού κλάδου δραστηριοποιούνται παράτυπα στην αγορά ομολόγων. Η αναφορά διαβιβάστηκε στη Δικαιοσύνη, η οποία με βάση τα τότε γραφόμενα στον τύπο, άσκησε δίωξη για σωρεία κακουργημάτων in rem όσον αφορά τα δομημένα ομόλογα. Με την αναφορά του αυτή ο κ. Πιλάβιος αποσκοπούσε στο να βγάλει από τη μέση τις ξένες εταιρείες – δηλαδή την JP Morgan και την North Asset Management - διότι αυτές οι εταιρείες δρούσαν ανταγωνιστικά προς τις εγχώριες τράπεζες, οι οποίες μέχρι τότε είχαν αναλάβει εξ’ ολοκλήρου τις εκδόσεις τέτοιου τύπου ομολόγων. Με την πράξη του αυτή, ο κος Πιλάβιος συνέβαλλε αποφασιστικά στην φθορά της τότε άπειρης και φοβικής κυβέρνησης, καθώς και στη γελοιοποίηση της χώρας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο με τις μετέπειτα αστείες προσφυγές της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στην βρετανική FSA για την δήθεν διερεύνηση του σκανδάλου.  

Η αναφορά αυτή επίσης διαβιβάστηκε και στην Εθνική Αρχή για την Καταπολέμηση Εσόδων από Εγκληματική Δραστηριότητα. Εκεί είχε «μεταταχθεί», χωρίς τη θέλησή του φυσικά, από το υπουργείο Αμύνης, ο γνωστός σε όλους ανακριτής κος Ζορμπάς, ο οποίος και ανέλαβε να διεξάγει την έρευνα. Η έρευνα αυτή έγινε, φυσικά, κατά παραγγελία και επιλεκτικά με συνεχείς διαρροές στοιχείων στον αντιπολιτευόμενο τύπο και την τηλεόραση, ώστε να καλλιεργηθεί το έδαφος στην κοινή γνώμη για να επακολουθήσει η δημοσιοποίηση του πορίσματος του. Ενός πορίσματος, το οποίο αποτελεί «μνημείο» παρατυπίας και συγγραφής προσωπικών απόψεων του κου Ζορμπά – μιας και ποτέ δεν ακολουθήθηκαν οι ορθές διαδικασίες συγγραφής του και ποτέ δεν έτυχε της εγκρίσεως των υπολοίπων μελών της Αρχής.

Έτσι λοιπόν, το «βαφτισμένο» κατά τον κ Ζορμπά και τα ΜΜΕ πόρισμα, θεωρήθηκε και χαρακτηρίστηκε μη σύννομο από την Ελληνική Δικαιοσύνη – δηλαδή παράνομο. Η Δικαιοσύνη από την πλευρά της, αντί να τιμωρήσει τον τότε πρόεδρο της Εθνικής Αρχής, υπό την λυσσαλέα πίεση των αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ, άρχισε να καλεί σε απολογία πολίτες επικαλουμένη τις παράνομες προσωπικές απόψεις του κου Ζορμπά. Με άλλα λόγια, με βάση μια μη σύννομη έκθεση ασκήθηκαν διώξεις, απαγγέλθηκαν κατηγορίες, σπιλωθήκαν ξένες επιχειρήσεις και υπολήψεις ανθρώπων οι οποίοι το μόνο «αδίκημα» που έκαναν ήταν να τολμήσουν να ανταγωνιστούν το εγχώριο τραπεζικό κατεστημένο με σκοπό να αποσπάσουν μερίδιο από την έκδοση των συγκεκριμένων δομημένων ομολόγων!

Έτσι ξεκίνησε αυτή η υπόθεση και σήμερα φτάσαμε στο πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της βουλής, το οποίο αναφέρει πως τα ταμεία ζημιώθηκαν κατά δεκάδες εκατ ευρώ, ενώ ήταν γνωστό στο πανελλήνιο από το καλοκαίρι του 2007 πως από το συγκεκριμένο ομόλογο δεν ζημιώθηκε κανένα ταμείο, μιας και το ομόλογο επαναγοράστηκε εξ’ ολοκλήρου από την JP Morgan και την North Asset Management. Να φανταστείτε πως τα μέλη της επιτροπής, ούτε καν μπήκαν στον κόπο να φωνάξουν έναν αναγνωρισμένο εμπειρογνώμονα για να κάνει μια πραγματογνωμοσύνη για την αποτίμηση του ομολόγου….Ούτε το αυτονόητο δεν έπραξαν …

Έτσι, λοιπόν, απλά γίνονται αυτές οι «δουλειές» στην Ελλάδα. Κάποιοι δημιουργούν ένα σκάνδαλο, το οποίο με τη καθοριστική συνδρομή των φιλικά προκείμενων και κατευθυνόμενων ΜΜΕ διογκώνεται και διαιωνίζεται, με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών στρατηγικών και επιχειρηματικών συμφερόντων. Στο τέλος, έρχεται και μια εξεταστική επιτροπή, η οποία βάζει το «κερασάκι στη τούρτα» βγάζοντας ένα πόρισμα με ένα σωρό ανακρίβειες και αναληθή στοιχεία βασισμένα σε μια μη σύννομη έκθεση…..Έτσι απλά…και ενώ η δικαιοσύνη δεν έχει καταλήξει ακόμη για την υπόθεση αυτή…Έτσι απλά…

Υ.Γ. For the record…σήμερα ο κος Πιλάβιος είναι υψηλόβαθμο στέλεχος σε Ελληνικό Τραπεζικό Όμιλο, ο οποίος πρωταγωνιστούσε στις εκδόσεις δομημένων ομολόγων πριν έρθει στο φως της δημοσιότητας η υπόθεση αυτή……Τυχαίο?....Δεν νομίζω….

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Barclay James Harvest, -2

Ακόμη ένα συγκρότημα που έχει γράψει τη δική του ιστορία στο χώρο της ροκ αλλά σπάνια μνημονεύεται πλέον είναι οι Barclay James Harvest. Η περίπτωσή τους θυμίζει λίγο Wishbone Ash, Atomic Rooster και γενικά τους παρεξηγημένους και παραγκωνισμένους οι οποίοι αναγνωρίζονται... μετά θάνατον. Καταραμένοι ποιητές, συγγραφείς και μουσικοί, πόσα κοινά πια... Το όνομά των Άγγλων Barclay James Harvest γραμμένο με ψιλά γράμματα και συνήθως στις υποσημειώσεις της ροκ βιβλιογραφίας, όπως τα ονόματα των ιδρυτών του συγκροτήματος John Lees (κιθάρες, φωνητικά), Les Holroyd (κιθάρες, μπάσο), Mel Pritchard (ντραμς) και Stuart Wolstenholme (πλήκτρα, φωνητικά) - η αυτοκτονία του οποίου τη Δευτέρα αποτέλεσε αφορμή για το σημερινό ποστ.



Ξεκίνησαν το 1966 σε μία επαρχιακή περιοχή του Yorkshire, υπέγραψαν το πρώτο τους συμβόλαιο με την ΕΜΙ δύο χρόνια μετά και κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους - ομότιτλο - δίσκο το 1970. Ακολουθούν 4 ακόμη άλμπουμ προτού υπογράψουν στην Polydor και βγάλουν την κατά πολλούς καλύτερη δουλειά τους, Everyone Is Everybody Else (1974), το οποίο περιέχει τα Child of the Universe και For No One.



Η ανοδική πορεία στις πωλήσεις συνεχίζεται, και η φήμη τους μεγαλώνει ακόμα περισσότερο το 1977 με το δίσκο Gone To Earth που περιέχει δύο από τα γνωστότερα κομμάτια τους: το Poor Man's Moody Blues, αφιερωμένο στο γνωστό συγκρότημα Moody Blues, και το Hymn, το οποίο αναφέρεται στο θέμα των ναρκωτικών και το βρίσκουμε μέχρι και σήμερα σε διάφορα best of της εποχής. O Wolstenholme θα αποχωρήσει το 1979, οι υπόλοιποι τρεις θα συνεχίσουν και μάλιστα το 1980 θα δώσουν τη διάσημη δωρεάν συναυλία τους μπροστά στο Reichstag του Δυτικού Βερολίνου.


Μερικοί μέτριοι δίσκοι ακολουθούν από το τρίο πλέον των BJH, με συμμετοχές guest μουσικών, μέχρι το 1998 όταν και ανακοινώνουν ότι σταματούν προσωρινά. Κάποιες συνεργασίες και ηχογραφήσεις από μεμονωμένα μέλη του συγκροτήματος ακολουθούν αλλά το 2004 ο θάνατος του Mel Pritchard ακυρώνει τα όποια σχέδια για επανένωση. Το πρωί της Δευτέρας, ακόμη ένας μας άφησε πρόωρα... RIP Woolly.



Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Περί Θεών και Ανθρώπων

Είδα προχτές την πολύ όμορφη ταινία Of Gods and Men (2010) του σκηνοθέτη Xavier Beauvois. Είναι ένα δράμα εποχής βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, με την πλοκή να εξελίσσεται γύρω από τη ζωή οκτώ Γάλλων Σιστερσιανών μοναχών που ζουν στην Αλγερία τη δεκαετία του 1990. Καλύτερη ταινία δεν θα μπορούσε να διαλέξει ο Δόκιμος, δεν νομίζετε?! Προειδοποιώ ευθύς εξ' αρχής τους εκατομμύρια πιστούς που θα με διαβάσουν και θα τους πάρω στο λαιμό μου ότι η ταινία είναι αργή - και δίωρη. Και λόγω θεματολογίας ίσως για πολλούς βαρετή. Και μπορεί να απαιτεί να έχετε κάποια σχετική εξοικείωση με ευρωπαικό κινηματογράφο, δεν μιλάμε για ταινία box-office... Aφού ξεμπερδέψαμε με αυτά και συνεχίζετε ακόμη να διαβάζετε, πάμε και στην ουσία!


Το Of Gods and Men είναι ένα δημιούργημα για τον άνθρωπο και τη θρησκεία. Οκτώ Γάλλοι καλόγεροι ζουν σε ένα μοναστήρι στο όρος Άτλας της Αλγερίας, ενω η χώρα σπαράσσεται από εμφύλιο πόλεμο. Στην αρχή η ταινία παρουσιάζει τη συνύπαρξή τους με τους μουσουλμάνους κατοίκους του γειτονικού χωριού μέσα από πολύ ωραίες εικόνες. Οι καλόγεροι προσφέρουν ιατρικές υπηρεσίες σε μάνες και παιδιά, πουλάνε το μέλι που παράγουν στην τοπική αγορά και γενικώς έχουν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με την αλλόθρησκη κοινότητα. Τα πράγματα αλλάζουν όταν ένα συνεργείο από ξένους εργάτες σφαγιάζεται από μία ομάδα φανατικών ισλαμιστών, γεγονός που φέρνει φόβο και αμφιβολία στην περιοχή. Ο στρατός θα προτείνει προστασία στο μοναστήρι όμως οι μοναχοί θα αρνηθούν. Και εδώ είναι που ξεκινά το ομορφότερο μέρος της ταινίας, γύρω από το δίλημμά τους αν πρέπει να εγκαταλείψουν τη μονή και να πάνε σε ασφαλέστερο μέρος ή να παραμείνουν...



Αδερφότητα. Κοινότητα. Χριστιανισμός. Μωαμεθανισμός. Πίστη. Βία. Μαρτύριο. Είναι μερικά από τα βασικά θέματα που πραγματεύεται ο σκηνοθέτης για να κάνει ένα σχόλιο όχι απλά για τη συνύπαρξη των δύο μεγαλύτερων θρησκειών στον πλανήτη αλλά για τον άνθρωπο και τις αξίες που καθορίζουν τη ζωή του. Έχουμε να κάνουμε με μία πολύ καλή δουλειά που γίνεται ακόμη καλύτερη εξαιτίας των πολύ καλών ερμηνειών των ηθοποιών και ειδικά του ''ηγουμένου'' Christian. Τα ''υλικά'' και οι ιδέες που χρησιμοποιεί ο Beauvois είναι απλά, όπως οι λευκοί χιτώνες των μοναχών-πρωταγωνιστών του, αλλά το πάντρεμά τους επιτυχημένο. Όλα καλοστημένα, τίποτα περιττό. Στα συν η υπέροχη προτελευταία σκηνή με το δείπνο των μοναχών, κάτω από τους ήχους κλασικής μουσικής.

Εν κατακλείδι, με τα όμορφα τοπία της φύσης της βόρειας Αφρικής να δίνουν ξεχωριστή βαρύτητα στις συζητήσεις περί Θεών και ανθρώπων, το Of Gods and Men είναι μία ταινία που γεννά προβληματισμούς αν και νομίζω ότι στο τέλος δεν προκαλεί το θεατή να νιώσει κάτι δυνατό - πέρα ίσως από ένα παθητικό θαυμασμό για την ιστορία. Παρα ταύτα, δίκαια πιστεύω βραβεύτηκε στις Κάννες και όσοι έχετε εστω μία μικρή περιέργεια με αυτά που διαβάσατε, δείτε τη.

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Μπύρα σε ολλανδικό τενεκεδάκι

Πρόσφατα ο Δόκιμος έκανε μινι-επίσκεψη στο Στηλίτη, ο οποίος έχει μεταφέρει το Στύλο του σε ολλανδικό έδαφος και προσπαθεί να κατηχήσει αλλοδαπούς αμαρτωλούς - κατά προτίμηση θηλυκού γένους! Το μέρος είναι πανέμορφο και σε στρατηγικό σημείο στο χάρτη, ώστε να μπορεί ο Δάσκαλος να κάνει εξορμήσεις δια ξηράς και δια θαλάσσης...


Πολλά ποδήλατα στους δρόμους, ωραία κτίρια, γεφυράκια και κανάλια αβέρτα, όμορφος κόσμος και κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα. Ο καιρός ήταν κρύος και μουντός αλλά η καλή παρέα και το νοστιμότατο φαγητό αναπλήρωσε τη χαμένη λιακάδα που προσδοκούσαμε με το παραπάνω.

Σε μία από τις βόλτες μας, μπήκαμε σε μία υπεραγορά για προμήθειες και κατευθυνθήκαμε - κλασικά - στο τμήμα με τα ποτά, ώστε να ικανοποιηθεί η περιέργεια του Δόκιμου για τις διαθέσιμες μπύρες σε ένα τυπικό ολλανδικό σούπερ μάρκετ. Εκεί, με έκπληξη αντικρύσαμε πολλές βελγικές ανάμεσα σε γνωστές και άγνωστες ολλανδικές ετικέτες (και 2-3 εκπρόσωπους της Τσεχικής και Γερμανικής σχολής), και μάλιστα κάποιες σε κουτάκι - οι οποίες φτάνουν σε Ελλάδα και Νησί σε μπουκάλι


Την παράσταση ασφαλώς έκλεψαν ετικέτες που θα αργήσουμε πολύ να δούμε στην Ελλάδα (και αν), όπως λόγου χάρη η Οld brown της Heineken - την οποία δεν πρόλαβα να δοκιμάσω


Εκεί όμως που ο Δόκιμος έμεινε κάγκελο, ήταν όταν αντίκρυσε πόσο κόστιζαν οι μπύρες! Ποιοτικότατες ετικέτες πωλούνταν σε απίστευτα χαμηλές τιμές! Υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από μία τραππιστική Westmalle Dubbel προς 0.89 ευρω;!;! Πιο φτηνή και από τενεκεδάκι μπύρας των 500 ml! Φαντάζομαι αρκετοί θα γνωρίζετε τις τιμές που συναντούμε αυτή την κορυφαία βελγική dubbel στην Ελλάδα... Τελικά, το πονεμένο θέμα ''τιμή'' για τους έλληνες μπυρόφιλους είναι για γέλια ή για κλάματα;


Για το τέλος, σας έχουμε φωτογραφία από τενεκεδάκια παρατεταγμένα σε γειτονικό ''περίπτερο'', ώστε να πάρετε μία ιδέα τί είδους μπύρες κυκλοφορούν ευρέως


Χρόνος δεν υπήρχε, οπότε η εξερεύνηση ολλανδικών μπυραριών και μπυρο-γεύσεων αναβλήθηκε για την επόμενη φορά. Και αυτό είναι απειλή προς το Δάσκαλο: θα ξανάρθω για να πιω ό,τι δεν πρόλαβα! :o)

Υ.Γ: Η φρέσκια Amstel Bock από βαρέλι δεν έχει καμία σχέση με αυτή που έχω πιεί στην Ελλάδα, και πολύ φοβούμαι ότι το ίδιο θα συμβαίνει και με γνωστές ολλανδικές που καταναλώνονται μετα μανίας στη χώρα μας...

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Aμαρτωλές καλόγριες

Καλό μήνα σε όλους και όλες!

Δεκέμβρης μπήκε, κλείστε ραντεβού με τον παπά της ενορίας σας για εξομολόγηση επειδή τα Χριστούγεννα πλησιάζουν! Έχετε μαζέψει πολλές αμαρτίες, το ξέρετε και το ξέρουμε... Και μόνο που μπήκατε εδώ μέσα για να διαβάσετε για αμαρτωλές καλόγριες, αμαρτάνατε - και πάλι! 

- Άναψέ μου ένα στριφτό, αδερφή Μαρία!

Χορευτικές φιγούρες με περίσσια χάρη από την αδερφή Μάρθα

Με τη σιδερένια χάρη των όπλων, in God we trust!

Με κίνδυνο να μας διώξουν από το μοναστήρι, παρουσιάζουμε παράδειγμα μεταλο-αδελφής που σκανδαλίζει...

Και με λίγο χιούμορ, εστω σεξιστικό και άστοχο, σας ευχόμαστε καλή εβδομάδα!

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Leslie Nielsen, 1926-2010

Έφυγε από τη ζωή ένας κορυφαίος κωμικός και αγαπημένη μορφή πολλών κινηματογραφόφιλων. Γνωστός κυρίως από τη θρυλική τριλογία Naked Gun (1988, 1991, 1994) και το υποτιμημένο διαμάντι Mr Magoo (1997), ο Leslie Nielsen είχε αποκτήσει με τις ιδιαίτερες ερμηνείες του μία ξεχωριστή θέση σε αυτό που ονομάζουμε στο Στύλο haute κουλτούρ...


Θα ετοιμάσουμε εν καιρω ένα αφιέρωμα προς τιμήν του. Μέχρι τότε, απολαύστε μερικές από τις καλύτερες στιγμές του. Για να μαθαίνουν τί εστί κουλτούρα οι νέοι και να θυμούνται οι παλαιότεροι...

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Μαθητικά μαργαριτάρια

Μας ήρθε στο μειλ της μονής πολύ παλαιότερα, αλλά καταχωνιάστηκε πίσω από τα χειρόγραφα και μόλις σήμερα την ξαναβρήκαμε... Μιλάμε για μία λίστα με μερικά από τα καλύτερα μαθητικά ''μαργαριτάρια'', αλιευμένα από διάφορα δημοτικά και γυμνάσια της Ελλάδας.



''Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι  και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα''

''Η επετηρίδα είναι αυτό που  βγάζουμε στα μαλλιά μας  άμα δεν λουζόμαστε συχνά''

''Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες  χώρες γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια''

''Ο μισογύνης είναι τέρας  μυθολογικόν, μισός γυναίκα και μισός άλλο  πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως  εξαγριωμένος με την κατάστασή του''

''Όταν ο Οδυσσέας  γύρισε  πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους  είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει  στο φουλ''

''Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας.  Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης''

''Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα,  τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας''

''Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε  τα  Χερουφίμια και τα Σεραφίμια''

''Το νερό ανακατεύεται με όλα τα υγρά,  εκτός από το αίμα. Υπάρχει και παροιμία γι' αυτό''

''Το παιδί που οι γονείς του είναι από  την Ύδρα,  λέγεται Υδρογόνο''

''Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης  είναι η φωτιά  κάτω από το κατσαρολάκι'' 

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Atenistas και στο ΣΕΦ!

Είναι τελικά κοινωνικό φαινόμενο που μέρα τη μέρα μεγαλώνει ή απλά μία μόδα λίγων ρομαντικών που θα περάσει?


Οι Atenistas, στους οποίους έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν εδώ στο Στύλο και οι οποίοι έγιναν ευρύτερα γνωστοί με τη φωταγώγηση της πλατείας Κοτζιά ανήμερα των πρόσφατων εκλογών, έδρασαν και πάλι! Αυτή τη φορά, αποστολή τους ήταν να καθαρίσουν την παραλία πίσω από το ΣΕΦ


Δείτε περισσότερες εικόνες από τον καθαρισμό εδώ

Όσοι Αθηναίοι (και μη) μπορείτε, υποστηρίξτε αυτή την ανεξάρτητη κίνηση πολιτών, η οποία δεν φέρει καμία πολιτική απόχρωση και δεν πιστεύει απλά σε μία ομορφότερη πρωτεύουσα - το δείχνει με πράξεις!

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

Ρασπούτιν, ο πανούργος ψευτο-καλόγερος

 

O Ρασπούτιν (Γκριγκόρι Γιεφίμοβιτς Ρασπούτιν) γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Σιβηρίας μεταξύ 1863 και 1873. Ετών 18, πέρασε τρεις μήνες σε μοναστήρι, πιθανόν ως τιμωρία για κλοπή. Η εμπειρία του αυτή, σε συνδυασμό με ένα όραμα της Παναγίας που φημολογείται ότι είδε, τον έστρεψαν στη θρησκεία και το μυστικισμό. Αυτή η στροφή στη ζωή του ενισχύεται και από τη γνωριμία του με τον ερημίτη Makariy, ο οποίος αποτέλεσε πρότυπο για το νεαρό Ρασπούτιν και έπαιξε ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και του τρόπου σκέψης του, αλλά και από τις αποδεδειγμένες επαφές που είχε με μία χριστιανική αδελφότητα-αίρεση, τους Κhlysts, και τη συμμετοχή του σε τελετές θρησκευτικής και σεξουαλικής φύσεως. Ως περιπλανώμενος προσκυνητής ο Ρασπούτιν ταξίδεψε στην Ελλάδα και την Ιερουσαλήμ, προτού επιστρέψει στη Ρωσία και την Αγία Πετρούπολη το 1903. Εκεί, η φήμη του ως προφήτης και θαυματοποιός άρχισε να μεγαλώνει πολύ γρήγορα και κέρδισε πολλούς φίλους και θαυμαστές σε υψηλές θέσεις, εξαιτίας και της μανίας της αριστοκρατίας της εποχής με το μυστικισμό.

Το 1905, ο ψευτο-καλόγερος θα γνωρίσει τον Τσάρο Νικόλαο B' και τη γυναίκα του και κατορθώνοντας με γιατροσόφια να θεραπεύσει τις αιμορραγίες του γιου τους, θα κερδίσει την εύνοια τους. Έτσι, θα ξεκινήσει μία δεκαετία επιρροής του Ρσπούτιν σε θέματα της αυτοκρατορικής οικογένειας και του κράτους... Η επιρροή αυτή ήταν τόσο δυνατή που ο Ρασπούτιν απέκτησε πραγματική πολιτική ισχύ. Μέσω της μεγαλύτερης οπαδού του, της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας, έφτασε στο σημείο να παύει υπουργούς και να τιμωρεί με πολιτικούς διωγμούς όσους τον εχθρεύονταν, αποκτώντας έτσι έναν πιο ενεργό ρόλο στη διακυβέρνηση του κράτους. Ο ίδιος μάλιστα έπεισε τον Τσάρο να ηγηθεί του στρατού κατά τη διάρκεια του Α' ΠΠ, λέγοντάς του ότι είχε δει όραμα! Ο τυχοδιωκτισμός και ο έκλυτος βίος του ήταν πρώτα θέματα σε ημερήσια διάταξη: με τη δική του περίφημη θεωρία ''σεξουαλικής εξάντλησης'' (!) ως το καλύτερο μέσο του πιστού για να πλησιάσει το Θεό, κατάφερε να αποπλανήσει χιλιάδες γυναίκες και τα όργια και οι ερωτικές του περιπέτειες δημιουργούσαν το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο. Τούτος ο ακόλαστος βίος του Ρασπούτιν, σε συνδυασμό με τις ήττες του ρωσικού στρατού και τις κακουχίες του λαού, άλλαξαν την εικόνα που είχαν πολλοί αριστοκράτες για εκείνον.

Έτσι, μία ομάδα από άτομα του συγγενικού περιβάλλοντος του Τσάρου που θεωρούν το Ρασπούτιν επικίνδυνο, οργανώνουν μία συνωμοσία για τη δολοφονία του. Τον καλούν στο παλάτι του Πρίγκηπα Yusupov, όπου τον ταίζουν δηλητηριασμένα φαγητά, γλυκά και κρασί. Ενω το δηλητήριο (κυάνιο) ήταν αρκετό για να σκοτώσει πέντε άνδρες, εκείνος δεν παθαίνει τίποτα ενω μάλιστα πίνει και άλλα ποτήρια κρασί! Η βραδιά συνεχίζεται μέχρι αργά, με το Ρασπούτιν να μη δείχνει σημάδια αδιαθεσίας! Ο Yusupov απεγνωσμένος, τον πλησιάζει και τον πυροβολεί στην καρδιά όμως ο διαβολομοναχός πληγωμένος καταφέρνει να συρθεί μέχρι την αυλή φωνάζοντας! Οι ευγενείς τον προφταίνουν και αδειάζουν πάνω του ένα ολόκληρο γεμιστήρα. Κατόπιν, τυλίγουν το δηλητηριασμένο και διάτρητο από σφαίρες σώμα σε ένα σεντόνι, το βάζουν σε ένα σάκο και πάνε να το ρίξουν στον ποταμό Νέβα. Καθώς όμως το ξεφορτώνουν, διαπιστώνουν ότι ακόμα κινείται! Την επόμενη μέρα, η φήμη εξαπλώνεται ωσαν πανούκλα: o Ρασπούτιν σταμάτησε να αναπνέει μόνο αφότου τον έριξαν στο ποτάμι! Η νεκροψία έρχεται να επιβεβαιώσει ότι τελικά δεν πέθανε από το δηλητήριο ή τις σφαίρες, αλλά από πνιγμό! Η αυτοκράτειρα τον βαλσαμώνει και τον θάβει στο αυτοκρατορικό παρεκκλήσι, όπου δημιουργείται μία ολόκληρη λατρεία του λειψάνου του από τους χωρικούς. Το 1918, αυτή η λατρεία θα λάβει τέλος με την εκταφή και την καύση του από την Ερυθρή Φρουρά.



Ο θρύλος για τον τρόπο με τον οποίο πέθανε ο Ρασπούτιν παραμένει άλυτο ιστορικό μυστήριο, παρά το πλήθος μελετών που έχουν γραφεί για το θέμα. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες, με την πιο πρόσφατη (2004) να κάνει λόγο για Άγγλο πράκτορα-εκτελεστή με το όνομα Rayner που μάλιστα ήταν φίλος του Yusupov. Σύμφωνα με τη νέα αυτή θεωρία, ο λόγος της δολοφονίας δεν ήταν απλά η δυσαρέσκεια των ρώσων ευγενών αλλά οι προσπάθειες του Ρασπούτιν να πείσει τον Τσάρο να υπογράψει συνθήκη ειρήνης με τη Γερμανία - κάτι που ασφαλώς θα άλλαζε τις ισορροπίες δύναμης στον Α' ΠΠ. Αλήθεια ή ψέμματα, το μυστήριο τέλος της σκοτεινής αυτής προσωπικότητας εξακολουθεί να προκαλεί ρίγη ανατριχίλας και ερωτηματικά. Ο Ντοστογιέφσκι είχε πει γι’ αυτόν ότι είναι ένας άνθρωπος που σου παίρνει τη βούληση και την ψυχή και τις κάνει δικές του. Αυτός ο μαγνητισμός της προσωπικότητας του Ρασπούτιν είναι σίγουρα ο λόγος που ο θρύλος του εξακολουθεί να διατηρείται...

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

4 λόγοι που λατρεύουμε τη γρήγορη ηλεκτρική κιθάρα

Candlemass - Into the Unfathomed Tower



Stratovarius - Stratosphere



Yngwie Malmsteen - Appregios from Hell



Ayreon - Chaos




Kαι για να επιτελέσουμε και τον ενημερωτικό μας ρόλο, οι Σουηδοί Therion παίζουν ζωντανά σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα στις 19 και 20 Νοεμβρίου αντίστοιχα. Όσοι αγαπάτε μέταλ που παντρεύει κλασική μουσική, σπεύσατε! Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Μπυροπαρουσίαση: Stone Levitation Ale



Η αμερικάνικη ζυθοποιία Stone ιδρύθηκε το 1996 από τους Greg Koch και Steve Wagner, οι οποίοι παραμένουν στο τιμόνι της μέχρι σήμερα. Η Stone Brewing είναι μία από τις πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες ζυθοποιίες στις ΗΠΑ τα τελευταία 10 χρόνια, και οι μπύρες της σαφώς δικαιώνουν το όνομα ποιότητας που έχει αποκτήσει στο χώρο. Η παραγωγή περιλαμβάνει 7 ετικέτες που παράγονται ολόχρονα, με ναυαρχίδα της ζυθοποιίας την εξαιρετική Arrogant Bastard Ale η οποία έχει αποκτήσει φανατικούς οπαδούς σε όλη την Αμερική. Η Stone ζυμώνει επίσης ειδικές (ουχί εποχιακές) ετικέτες, καθώς και ορισμένες μπύρες σε συνεργασία με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι η Saison du BUFF για την οποία συνεργάστηκαν Stone, Dogfish Head και Victory Brewing!
 

H ετικέτα της Stone που θα δούμε σήμερα είναι η Levitation Ale, η οποία μάλιστα ψηφίστηκε από το RateBeer ανάμεσα στις 50 καλύτερες αμερικάνικες session μπύρες. Πρόκειται για μία απολαυστικότατη amber ale που πρωτοκυκλοφόρησε το 2002, με περιεκτικότητα σε αλκοόλ 4.4% α.φ. και 45 IBUs. Ζυμώνεται με ποικιλίες λυκίσκου Columbus, Amarillo, Simoe και Crystal, και ξανά με Amarillo στο τέλος. Το μπουκάλι των 330ml στολίζει το γνωστό διαόλι, σήμα κατατεθέν της ζυθοποιίας από την Καλιφόρνια. 

Η εμφάνισή της Levitation Ale στο ποτήρι είναι πληθωρική, με ένα σκούρο κοκκινοκαφετί/χάλκινο χρώμα και ένα μεγαλοπρεπέστατο, πυκνό μπεζ αφρό στην κορυφή – οκ, το παράκανα λίγο αυτή τη φορά στο σερβίρισμά του αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ!


Τα αρώματα είναι βασικά επεριδοειδή/λυκίσκος και καραμέλα από τα malts, αρκετά έντονα και με την καραμέλα να φαίνεται περισσότερο καθώς η μπύρα ζεσταίνεται. Η γεύση ταιριάζει αρμονικά με το άρωμα, με τα φρούτα (πορτοκάλι?) να συνυπάρχουν με την καραμέλα και τη γλυκιά πλευρά των malts, ενω προστίθεται και μία δυναμική παρουσία του λυκίσκου προς το τελείωμα, που είναι ξηρό. Η επίγευση μέτριας διάρκειας. Σώμα μέτριο αλλά μοιάζει πολύ γεμάτο για μία μπύρα με τόσο χαμηλό αλκοόλ, με μέτρια ενανθράκωση. Το 4.4% δεν φαίνεται καθόλου, γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται άλλωστε ως session beer.

Γενικά, η Levitation Ale είναι μία πολύ ευχάριστη μπύρα, καθόλου δύσκολη ή απαιτητική, γεμάτη άρωμα και γεύση, η οποία πίνεται πολύ εύκολα. Οι Αμερικάνοι έχουν ζυμώσει μία πετυχημένη συνταγή, με ωραία ισορροπία ανάμεσα σε λυκίσκο και malts, η οποία στέκεται άνετα μόνη της ή μπορεί να συνοδεύσει το φαγητό σας. Μία απλή αλλά αξιολογότατη ετικέτα της Stone που επιβεβαιώνει τη θετικότατη άποψη που έχω για τις μπύρες της.

Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Ο Στύλος σε νέες γευστικές περιπέτειες

Πρίν μερικές μέρες μπάνισα νοστιμότατη συνταγή από τη Dark Chef, η οποία μου έκανε κλικ με τη μία επειδή πληρούσε τα βασικά κριτήρια των Συνταγών από το Στύλο (κάποτε θα κυκλοφορήσουν σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία): ήταν γρήγορη, ήταν φτηνή, ήταν υγιεινή, είχε τις χάρες όλες! Κρυφό συν το ότι είχα να φάω ψάρι με τέτοιο τρόπο πολυυυυύ καιρό. Για να μην πολυλογώ άσκοπα, η συνταγή της με κέρδισε και προχθές το μεσημέρι την ετοίμασα. Voilà!


Έχετε μπροστά σας μία ''μπακαλιαρόσουπα'' με πράσα και πάπρικα! Απλή μα πεντανόστιμη! Τσιγαρίστε τα πράσα σε μία κατσαρόλα με λίγο λάδι, ρίξτε ελάχιστο νερό και κατόπιν τοποθετείστε κομμάτια μπακαλιάρου (ή παρόμοιου τύπου ψάρι, η δική μου παραλλαγή έγινε με hake). Προσθέστε πάπρικα και καπακώστε την κατσαρόλα για κανα τέταρτο σε μέτρια-χαμηλή φωτιά. Κατόπιν ξεκαπακώστε και πέστε με τα μούτρα! Thnx Dark Chef ;o)


Αυτά έγιναν το μεσημέρι. Το βράδυ ωστόσο, σπάσαμε τη ''νηστεία''! Είπαμε με κάτι φίλους να φάμε έξω μετά από καιρό και επισκεφτήκαμε ένα εστιατόριο με ειδίκευση στην κουζίνα της Υεμένης (!), το Al-Fanous. Το τί ακολούθησε εκεί, στις φωτο που ακολουθούν...

Σπεσιαλιτέ από την Υεμένη (μη ζητάτε όνομα, δε θυμάμαι), μαγειρεμένη και σερβιρισμένη σε ειδικό πήλινο σκεύος. Περιέχει κομμάτια αρνιού σε κόκκινη σάλτσα, σέλινο, πέντε διαφορετικά μπαχάρια και... αυγό! Φανταστικά νόστιμη αν και λίγο βαριά για βράδυ...

Σερβίρεται με αραβικές πίτες που ψήνονται εκείνη τη στιγμή και δεν έχουν φυσικά καμία σχέση σε μέγεθος και γεύση με αυτές του εμπορίου...

Επειδή ωστόσο η παρέα είχε και γουρούνια (βλέπε Δόκιμος), παραγγείλαμε και ρύζι με μπόλικο κάρδαμο! Αν λοιπόν ενώσετε το περιεχόμενο του πήλινου και το ρύζι, έχετε αυτό:

Όπως αντιλαμβάνεστε, όχι μόνο το τελειώσαμε αλλά πήραμε και επιδόρπιο... Και φεύγοντας, δώσαμε (κρυφή) υπόσχεση να ξεκινήσουμε εκ νέου σαλατο-διατροφή από αύριο...!!!

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Για όσους ψάχνουν για δουλειά

Ζητούνται άγαμοι επαγγελματίες, όπως τραπεζίτες ή δικηγόροι, ηλικίας 22 με 35 ετών για να ενταχθούν στο τάγμα Φραγκισκανών Καπουτσίνων μοναχών! Αυτή είναι η παράξενη αγγελία που δημοσιοποιήθηκε σε εφημερίδα της Ελβετίας, και όπως δηλώνουν οι μοναχοί η αγγελία θα τους βοηθήσει να προσελκύσουν εστω 10 με 20 νέα μέλη.


Το τάγμα έχει 200 μέλη με μέσο όρο ηλικίας τα 70 έτη, έτσι λοιπόν σε μία προσπάθεια ανανέωσης αναγκάστηκαν να βγουν στην "αγορά" και να ζητήσουν τεχνίτες και ανθρώπους με εμπειρία σε επαγγέλματα κοινωνικού προσανατολισμού καθώς κανείς δεν ενδιαφερόταν έως σήμερα να μπει στο τάγμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο αριθμός των Καπουτσίνων μοναχών στην Ελβετία μειώθηκε στο μισό τα τελευταία δέκα χρόνια. Την τελευταία δεκαετία μάλιστα έκλεισαν δύο μοναστήρια, ενώ ακόμη ένα θα κλείσει το 2011.

Παράλληλα, όπως αναφέρει το BBC, ζητούν νέους καθολικούς, τραπεζίτες, δημοσιογράφους, δασκάλους, θεολόγους, εμπόρους και ειδικούς στις επικοινωνίες, να σκεφτούν την ένταξή τους στο τάγμα. Οι αιτούντες θα πρέπει να είναι άγαμοι, ωστόσο θα πρέπει να είναι ικανοί να ζουν σε κοινότητες, να θέλουν να μάθουν και να παίρνουν πρωτοβουλίες. ''Δεν σας προσφέρουμε χρήματα, αλλά πνευματικότητα, προσευχή, στοχασμό και ένα περιβάλλον ισονομίας ελεύθερο από υλικές κτήσεις και το σύνηθες μοντέλο της συμβίωσης των ζευγαριών'' τονίζεται στην αγγελία που δημοσίευσε το φραγκισκανό τάγμα.

Όσοι θέλετε να απαρνηθείτε τα εγκόσμια και πληρείτε τις προυποθέσεις, μην το σκέφτεστε καθόλου! Μιλάμε για Ελβετία, με όλα τα έξοδα πληρωμένα! Απλά επισκεφτείτε τον παρακάτω ιστότοπο για περισσότερες πληροφορίες: http://www.kapuziner.ch/ Mην γελάτε, εδώ που φτάσαμε...

Πηγή: News 24/7

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

Το Μέγαρο Μουσικής είναι για όλους?

Έφτασε στο μειλ της μονής το παρακάτω διαφημιστικό φυλλάδιο

Η περιγραφή στο πίσω μέρος του αναφέρει:

Η διάσημη ηθοποιός Charlotte Rampling και ο Ελληνογάλλος ηθοποιός Πολύδωρος Βογιατζής παρουσιάζουν, επί σκηνής, τη λογοτεχνική συνάντηση του Κωνσταντίνου Καβάφη και της Yourcenar. 
Μια μοναδική βραδιά που συνοδεύεται από τον ήχο της κιθάρας της Βαρβάρας Γύρα. Η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της παράστασης δημιουργείται από τη δύναμη της παρουσίασης και της απαγγελίας των πιο γνωστών και αγαπημένων έργων των δύο μεγάλων λογοτεχνών.
Τα θέματα των έργων τους, που παρουσιάζονται επί σκηνής, και στις δύο γλώσσες -ελληνικά και γαλλικά- ακολουθούν τις ενότητες: «Ηλικία και Γηρατειά», «Έρωτας», «Ιστορία, Πολιτική και Κοινωνία», «Νοσταλγία και Θάνατος»

Η Marguerite Yurcenar (1903-1987), Γαλλίδα ποιήτρια και συγγραφέας, ήταν η πρώτη που μετέφρασε τα έργα του Αλεξανδρινού στα γαλλικά, και επίσης η πρώτη γυναίκα που έγινε μέλος στην Académie française το 1980. Για τον Πολύδωρο Βογιατζή για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω κάτι, αλλά η Charlotte Rampling δεν χρειάζεται συστάσεις... Όσοι αμαρτωλοί δεν έχετε δει κάποια από τις ταινίες της, πρέπει έστω να βρείτε τα The Night Porter (1974), Stardust Memories (1980), Sous le sable (2000) και La Piscine (2003). Παραμένει μαγευτική και σαγηνευτική κι ας έχει φτάσει τα 64!

Και ερχόμαστε στο κυρίως θέμα του ποστ. Έχουμε στα χεριά μας μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να δούμε από κοντά μία καταξιωμένη ηθοποιό, σε μία νύχτα κουλτούρας που παντρεύει θέατρο, λογοτεχνία και ποίηση - και όχι ό,τι να'ναι, αλλά τα διαχρονικά έργα του Καβάφη. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί αδελφοί σκέφτεστε ''δεν γίνεται να χάσω αυτή την ευκαιρία!'', και είστε έτοιμοι να πάτε για τα εισιτήρια αύριο κιολας. Στοοοοοοπ!!! Τιμή ρωτήσατε??!

Το Μέγαρο Μουσικής, στους χαλεπούς αυτούς καιρούς, σκέφτηκε όλους εσας που θέλετε να πάτε να δείτε αυτή τη λογοτεχνική ''συνάντηση'' για να σας ανοίξουν μάτια και πνεύμα, και αποφάσισε: προνομιακές τιμές με... 60 και 80 ευρω, για τις ζώνες Β και Α αντίστοιχα! Τζαμπα παιδιά, τρέξτε γιατί δεν θα μείνει τίποτα! Για φοιτητές δεν ξέρω τί παίζει, παλιά θυμάμαι υπήρχαν συγκεκριμένες εκπτώσεις με το φοιτητικό πάσο αλλά δεν γνωρίζω αν ισχύουν ακόμα. Σοβαρά τώρα ρε παιδιά, 60 ευρω τα φτηνά?! Και φέτος μάλιστα, που γίνεται το έλα να δεις με το οικονομικό μπάχαλο και τους νέους φόρους? Οκ, είμαι βέβαιος ότι θα έχει μπόλικο κόσμο - άλλωστε οι νεόπλουτοι της Αθήνας έχουν άφθονο παραδάκι για τέτοιες κοσμικές περιστάσεις. Αλλά τί θα γίνει με όλους τους υπόλοιπους που θέλουν να δουν τη Charlotte πληρώνοντας μία λογική τιμή, ή εκείνους που μπορούν να δώσουν μόνο τα μισά χρήματα, επειδή οι λογαριασμοί τρέχουν? Να νοικιάσουν κανα dvd θα μου απαντήσετε...

Τέτοιου είδους παραστάσεις, που η διοργάνωσή τους δεν κοστίζει οσο π.χ. ένα μπαλέτο ή μία όπερα, οφείλουν να είναι προσιτές στο κοινό. Ονόματα-κράχτες όπως του Κωνσταντίνου Καβάφη και της Charlotte Rampling πρέπει να μπαίνουν στην αφίσα για να προσελκύουν τον κόσμο και όχι για να δικαιολογούν τις υψηλότατες τιμές των εισιτηρίων. Οι τέχνες και τα γράμματα στην τελική, πρέπει να είναι προνόμιο των πολλών και όχι των λίγων, μακριά από τον ελιτίστικο χαρακτήρα που πολλοί θέλουν να προσδώσουν σε αυτά. Και το Μέγαρο Μουσικής, που ξεκίνησε σαφώς ταπεινότερα πρίν περίπου 20 χρόνια και πιο κοντά στον πολιτιστικό του ρόλο, οφείλει να αναθεωρήσει ορισμένα πράγματα.

Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

Remember, remember... Guy Fawkes Night

Σήμερα, όπως κάθε χρόνο στις 5 Νοεμβρίου, στο Νησί γιορτάζουν τη λεγόμενη Guy Fawkes Night, άλλως Νύχτα των Πυρών του Θριάμβου. Για τους εορτασμούς, ο κόσμος μαζεύεται γύρω από υπαίθριες πυρές ενω ο ουρανός φωτίζεται από πυροτεχνήματα και βεγγαλικά που διαρκούν ώρες!


Ήταν το 1605, όταν μερικοί Άγγλοι Καθολικοί αποπειράθηκαν να επαναφέρουν τον Ρωμαιοκαθολικισμό αντι του Αγγλικανισμού ως επίσημη θρησκεία στο Νησί με ένα πρωτότυπο τρόπο: τοποθετώντας μπαρούτι και πυροτεχνήματα κάτω από το παλάτι! Σκοπός τους ήταν να ανατινάξουν το κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης που είχε προγραμματιστεί για τις 5 Νοεμβρίου, βγάζοντας από τη μέση το βασιλιά James I ώστε να τοποθετήσουν στη θέση του ένα Καθολικό μονάρχη. Τα σχέδιά τους ωστόσο δεν πραγματοποιήθηκαν καθώς το βράδυ της 4ης Νοεμβρίου, οι αρχές συνέλαβαν το Guy Fawkes, υπεύθυνο για την ανατίναξη, να φυλάει 36 βαρέλια πυρίτιδας κάτω από το παλάτι! Έτσι ξεσκεπάστηκε η συνομωσία, και όπως θα μαντέψατε, οι περισσότεροι από τους συνομώτες συνελήφθησαν με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και καταδικάστηκαν σε θάνατο.

The execution of Guy Fawkes, χαρακτικό του 1606

Η επιτυχία της αποτροπής της ανατίναξης γιορτάστηκε από τους Αγγλικανούς την επομένη, 5 Νοεμβρίου 1605, και αποτελεί μία παράδοση που συνεχίζεται εως τις μέρες μας. Eκτός από τα συνηθισμένα πυροτεχνήματα, σε πολλές περιοχές ο κόσμος κάνει αυτοσχέδιες παρελάσεις στους δρόμους, ενω άλλοι καίνε ομοιώματα του Guy Fawkes. Υπάρχουν μάλιστα συγκεκριμένα φαγητά που ταιριάζουν με την ημέρα, όπως η ωραιότατη Bonfire Toffee

To 2005 το κανάλι ITV σε ειδικό αφιέρωμά του για τα 500 χρόνια από το συμβάν, έδειξε τί θα γινόταν αν τελικά οι Καθολικοί είχαν προλάβει να ανάψουν το φυτίλι... Μπορείτε να δείτε και τα 8 μέρη του αφιερώματος στο YouTube. Δεν αναφέρομαι καν στην ταινία V for Vendetta, την γνωρίζετε όλοι φαντάζομαι  ;o)